Στην απεραντοσύνη της ζωής που βρίσκομαι όλα είναι τέλεια, ακέραια και πλήρη.

Είμαι ένα με τη Δύναμη που με δημιούργησε.

Είμαι εντελώς ανοιχτός και δεκτικός στην αφθονία που μου προσφέρεται από το Σύμπαν
μέσα από τη ροή της ευημερίας.

«Το πιο σημαντικό πράγμα είναι ότι ζούμε στην πιο σημαντική στιγμή στην ιστορία του Σύμπαντος και είναι πολύ σημαντικό να είμαστε εδώ τώρα. Υπάρχουν χιλιάδες ψυχές που θα ήθελαν να είναι εδώ για να βιώσουν αυτό το γεγονός – ακόμη και αν θα μπορούσαν να είναι εδώ μόνο για λίγες ώρες. Λένε ότι ακόμα και αν γεννηθούν και πεθάνουν αμέσως, θα μπορούν να πουν, «ήμουν εκεί όταν συνέβη αυτό». Τόσο είναι σημαντικό αυτό για ολόκληρο το Σύμπαν. Ζείτε, λοιπόν, σε έναν πολύ υπέροχο καιρό, που δεν πρόκειται ποτέ να επαναληφθεί.»

από την Καίτη Φαρμάκη
Ο διαλογισμός είναι πλέον η απόλυτη τάση. Δεν είναι περίεργο. Αν σκεφτείς την τρέλα στην οποία ζούμε καθημερινά είναι κρίμα να μην ψάξουμε να βρούμε μέσα μας το κομμάτι εκείνο που είναι ήσυχο, ασφαλές, ανώτερο και σοφό!

Ποιος είπε ότι η ζωή γίνεται λιγότερο συναρπαστική όσο μεγαλώνεις;

«Όταν ξυπνάω το πρωί ξέρω ότι θα είναι η καλύτερη ημέρα της ζωής μου. Ποτέ δεν σκέφτομαι ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι. Και ποτέ δεν αναβάλλω τα πράγματα. Όταν πιστεύεις σε κάτι, πήγαινε και κάν’ το. Μην αφήνεις το μυαλό να σε οδηγήσει. Δώσε τα ηνία στην καρδιά και θα μπορέσεις να κάνεις ό,τι θέλεις στη ζωή σου.
Στόχος είναι να πεθάνεις νέος αλλά όσο πιο αργά γίνεται.»

Υπάρχει μια εξήγηση γιατί η ευτυχία είναι ακριβοθώρητη. Ο εγκέφαλος δεν έχει σχεδιαστεί για να δουλεύει για χάρη της ευτυχίας. Κατασκευαστικά δουλεύει για την επιβίωση μας, για να είμαστε προστατευμένοι και ασφαλείς. Ασφαλώς και έχουμε στιγμές ευτυχίας όμως πολύ πολύ συχνά εγκλωβιζόμαστε σε αρνητικά συναισθήματα.

Λένε ότι οι σωστές ερωτήσεις είναι αυτές που φέρνουν και τις καλύτερες απαντήσεις. Στο τελευταίο τεύχος του “Ο” η Oprah Winfrey κάνει ευθέως την ερώτηση με την πιο δύσκολη απάντηση. Τι θα σε έκανε πραγματικά ευτυχισμένο;

Σαν δυο χρυσά πουλιά κουρνιασμένα στο ίδιο κλαδί, σαν καρδιακοί φίλοι, το Εγώ και ο Εαυτός κατοικούν στο ίδιο σώμα. Το πρώτο τρώει τους γλυκούς και ξινούς καρπούς του δέντρου της ενσάρκωσης, ενώ ο δεύτερος παρατηρεί αποστασιοποιημένος.
Μουντάκα Ουπανισάντ

Τα πρώτα 10 χρόνια της παραμονής μου στον πλανήτη Γη τα πέρασα στο Όουεν Σάουντ του Οντάριο. Θυμάμαι πολύ καλά τη ζεστή καλοκαιρινή μέρα που ένα μέλος της οικογένειας μου με πήγε στο Πάρκο Χάρισον, όπου υπήρχε μια υπέροχη πισίνα. Τα μεγαλύτερα παιδιά ανέβαιναν τη σκάλα και πηδούσαν από την πιο ψηλή σανίδα. Περνούσαν τέλεια. Θέλοντας να με αποδεχτούν τα μεγαλύτερα παιδιά, ανέβηκα κι εγώ διστακτικά αυτή τη σκάλα – διστακτικά αλλά την ανέβηκα.

“Ας αρχίσουμε αλλάζοντας τον εαυτό μας”

Ο Μίκης Θεοδωράκης σε μια σημερινή ανάρτηση του μιλάει για το αυτονόητο…
Για το βάρβαρο “έθιμο” του Πάσχα,
για τα φαινόμενα κακοποίησης ζώων,
για τους αφανείς ζωόφιλους και την εξαιρετική δουλειά που κάνουν
και για την ανάγκη να κάνουμε κάτι για να σταματήσει η απαράδεκτη κατάσταση που έχει να κάνει με τα ζώα.

Ιδού, ολόκληρο το κείμενο.