Καλημέρα με μερικές προσωπικές σκέψεις και ένα σωτήριο βιβλίο

Από μικρό παιδί κάθε φορά που έβλεπα ένα δάσος να καίγεται στις ειδήσεις των μεγάλων, απέστρεφα το βλέμμα μου, έκλεινα τα αφτιά μου και παραπονιόμουν στην γλυκιά μαμά ότι δεν άντεχα να συμβαίνει αυτό. Ίσως γιατί ήμουν λάτρης του βουνού (κι ας έμενα κοντά στην θάλασσα), ίσως γιατί είχα περάσει πολλή ώρα ανάμεσα στα δέντρα και είχα καταλάβει τη μη ανθρώπινη αλλά εξωκοσμική οντότητά τους…

50 ΛΕΠΤΑ; ΜΗ ΒΙΑΖΕΣΑΙ. Στο σούπερ μάρκετ θα το βρεις 20 λεπτά. Αν όμως είσαι στη μέση της ερήμου και πεθαίνεις από δίψα; Ό,τι έχεις και δεν έχεις.

Γυρίζαμε από τη Σύμη. Υπέροχο νησί. Το πλοίο θα πήγαινε Ρόδο. Μιάμιση ώρα ταξίδι.

Ομολογώ ότι αυτόν τον Sebastian Fitzek δεν τον γνωριζα. «Το Δέμα” είναι το πρώτο βιβλίο του που διάβασα και ήταν τόσο καλό που με έβαλε στη διαδικασία να ψάξω ό,τι δικό του κυκλοφορεί στα ελληνικά (δεν ξέρω γερμανικά, να που χρειάστηκαν!) και να το διαβάσω αυτό το καλοκαίρι!!!

Διάβασα το βιβλίο μέσα σε δυο ημέρες σε ένα ταξίδι μου στη Θεσσαλονίκη. Και έπαθα ό,τι παθαίνεις με τα βιβλία που θέλεις να τα τελειώσεις αλλά δεν θέλεις και να τελειώσουν… Το διάβαζα στα καφέ, στο δωμάτιο πριν κοιμηθώ, μόλις ξυπνούσα, στο αυτοκίνητο. Γιατί η ιστορία της ταφής του Νίκου Καζαντζάκη υπήρξε τόσο συγκλονιστική όσο και η ζωή του.

Υπάρχουν κάποια βιβλία που απλά δεν μπορείς να σταματήσεις να τα διαβάζεις!
Η Άννυ έμεινε σε μια ερημική παραλία της Κύθνου για ώρες προκειμένου να διαβάσει λιιιιγο ακόμα από το αστυνομικό, συναρπαστικό βιβλίο της!

Τα πρώτα 10 χρόνια της παραμονής μου στον πλανήτη Γη τα πέρασα στο Όουεν Σάουντ του Οντάριο. Θυμάμαι πολύ καλά τη ζεστή καλοκαιρινή μέρα που ένα μέλος της οικογένειας μου με πήγε στο Πάρκο Χάρισον, όπου υπήρχε μια υπέροχη πισίνα. Τα μεγαλύτερα παιδιά ανέβαιναν τη σκάλα και πηδούσαν από την πιο ψηλή σανίδα. Περνούσαν τέλεια. Θέλοντας να με αποδεχτούν τα μεγαλύτερα παιδιά, ανέβηκα κι εγώ διστακτικά αυτή τη σκάλα – διστακτικά αλλά την ανέβηκα.

Η ζωή είναι μια δεξιότητα. Και όπως οποιαδήποτε άλλη δεξιότητα, μόλις μάθετε τους βασικούς κανόνες και βρείτε χρόνο να την εξασκήσετε, μπορείτε να γίνετε καλύτεροι. Πολύ καλύτεροι. Αν αφοσιωθείτε πραγματικά στη ζωή, θα καταφέρετε να γίνετε δεξιοτέχνες της. Κάποιοι τα έχουν καταφέρει.
Θεωρώ ότι υπάρχουν τρία απλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να γίνετε σπουδαίοι στην τέχνη της ζωής:

Το αγόρασα στο αεροδρόμιο πηγαίνοντας Ιταλία γιατί δεν ήξερα αν ένα άλλο βιβλίο που μου είχε πάρει δώρο η Χριστίνα ήταν καλό -τελικά ήταν-! Διαβάζοντας το #GirlBoss την ιστορία μιας τριαντάχρονης εκατομμυριούχου που υπήρξε μια ζόρικη, αντιδραστική, παραβατική έφηβη και νεαρή, ξύπνησε μέσα μου το αφεντικό, τον αρχηγό και τον επενδυτή μαζί. Μια χαρά ταξίδι έκανα…

Κάποτε ο συγγραφέας Στήβεν Λέβιν έθεσε την εξής ερώτηση: “Αν είχατε μόνο μια ώρα ζωής και μπορούσατε να κάνετε μόνο ένα τηλεφώνημα, ποιον θα παίρνατε, τι θα του λέγατε και τι στο καλό περιμένετε για να το κάνετε;”. Όντως, πολύ σημαντική ερώτηση!