Η γρίπη μού χτύπησε την πόρτα. Και της άνοιξα. Από το Σάββατο το μεσημέρι και μετά ξεκίνησε ο πυρετός. Και μαζί του αδυναμία, κακουχία και ανάγκη για ύπνο. Εντάξει, σκέφτηκα, Σάββατο Κυριακή θα μου κρατήσει, Δευτέρα που θα πάω στη δουλειά θα είμαι εντάξει όπως πάντα. Αμ δε! Αυτή τη φορά θα με ταλαιπωρούσε λίγο παραπάνω. Θα έτρωγα ξύλο αλλά ήξερα ότι θα δώσω κιόλας.

Το να τρέφεσαι καθημερινά με τα φαγητά που θέλεις και στην ποσότητα που χρειάζεσαι είναι ένας πραγματικός άθλος. Προσωπικά, ανήκω στους healthy vegan. Δεν ήξερα ότι υπάρχουν κατηγορίες αλλά το έμαθα και το διαπίστωσα και με τον vegan chef Γιώργο Βαϊδάνη, που ανήκει στην κατηγορία των dirty vegans.

από την Καίτη Φαρμάκη
Ο διαλογισμός είναι πλέον η απόλυτη τάση. Δεν είναι περίεργο. Αν σκεφτείς την τρέλα στην οποία ζούμε καθημερινά είναι κρίμα να μην ψάξουμε να βρούμε μέσα μας το κομμάτι εκείνο που είναι ήσυχο, ασφαλές, ανώτερο και σοφό!

and fulfil your dreams

Αυτός ο χυμός δεν έχει και τη μεγαλύτερη φωτογένεια, ή απλά εγώ δεν βγάζω και τόσο καλές φωτογραφίες, είναι όμως ο χυμός αυτός που με κάνει πύραυλο για όλη την ημέρα!
Βιταμίνες και ενέργεια σε έναν χυμό που είναι και χορταστικός!

Υπάρχουν δυο τρόποι να ξεμπερδεύεις με τους φόβους σου. Ο ένας είναι η κατά μέτωπον επίθεση. Ο άλλος είναι ο ύπουλος, ο λάου λάου, αυτός που τον ξεκάνεις κομματάκι κομματάκι.
Για να ξεμπερδέψω με τον φόβο του πνιγμού, που με κυνηγάει από μικρή, χρησιμοποίησα αυτό το καλοκαίρι και τους δύο τρόπους. Και είπα ένα μεγάλο Ουστ και ένα μεγαλύτερο Γιούπι (μου)!

Με δεδομένο ότι αν αγαπήσω ένα μέρος θέλω αν πηγαίνω εκεί μέχρι να βαρεθώ και με δεδομένο ότι δεν βαριέμαι και τόσο εύκολα, θέλω να σου πω ότι μπορεί να μην έχω εξερευνήσει όλα τα vegan στέκια της Αθήνας, όμως ξέρω πολλά.
Οπότε, έλα να πάμε μια βόλτα σε μαγαζιά όπου ξέρω ότι είναι cruelty free (πολύ σημαντικό) αλλά και με απίθανες γεύσεις και νοστιμιές.

Ασφαλώς, μπορείς να βρεις και πολύ πιο όμορφα από το δικό μου, όμως είναι το πρώτο μου και είμαι πολύ χαρούμενη που απόλαυσα την κάθε κουταλιά του.
Μπορείς να το φτιάξεις εύκολα, γρήγορα και σχεδόν με ό,τι έχεις στο σπίτι σου τώρα.

Διάβασα το βιβλίο μέσα σε δυο ημέρες σε ένα ταξίδι μου στη Θεσσαλονίκη. Και έπαθα ό,τι παθαίνεις με τα βιβλία που θέλεις να τα τελειώσεις αλλά δεν θέλεις και να τελειώσουν… Το διάβαζα στα καφέ, στο δωμάτιο πριν κοιμηθώ, μόλις ξυπνούσα, στο αυτοκίνητο. Γιατί η ιστορία της ταφής του Νίκου Καζαντζάκη υπήρξε τόσο συγκλονιστική όσο και η ζωή του.